اینجا چراغی روشنه...💡

امروز تو پادکستایی که گوش میدادم به مورد مهمی برخوردم و رفتم سرچ کردم و ریشه کلی از مشکلاتم پیدا کردم.

مغز ما یه سری خطاها داره که به مرور زمان و در اثر زندگی طولانی‌ مدت انسان بر روی کره زمین، در مغز ما شکل گرفته‌ و ضمن اینکه بسیاری از آنها به بقاء ما کمک کردن و یا به فکر کردن سریع‌تر و تصمیم گیری بهتر مغز ما کمک می‌کنن ، هزینه‌هایی هم به ما تحمیل می‌کنن.

یکی از اون خطا ها خطای تعمیم افراطیه

مثل چی ؟ مثلا یه آقایی خانمش سه ماه پیش غذاش سوزونده؛ تو این سه ماه روزانه دو وعده غذا براش پخته و هیچ کدوم نسوزونده، امروز میاد خونه و میبینه غذا سوخته. ذهنش دفعات دیگه ای که غذا سوخته رو هم به خاطر میاره در نتیجه آقا به این نتیجه میرسه همسرش همیشه غذاها رو میسوزونه در صورتیکه تو همین سه ماه گذشته حداقل ۱۸۰ بار غذاهایی خورده که هیچ مشکلی نداشتن

در واقع یک تجربه رو به صورت افراطی تعمیم میده به همیشه

خطای تعمیم افراطی تو زندگی همه ما هست

یه تجربه رو تعمیم میدیم به همیشه و باعث میشه کلی نا امید بشیم، خسته بشیم از تلاش، زود قضاوت کنیم و رابطمون با اطرافیانمون شکرآب بشه

مثلا تو پست قبل من گفتم مامان از من نظر نخواسته برای انتخاب مبل و اینو تعمیم دادم به همیشگی بودن این قضیه؛ در حالیکه امروز متوجه شدم مامان اینا همون مبلایی خریدن که چند وقت پیش عکسش به منم نشون دادن و من خوشم اومده بود. بعدم تعمیمش دادم به همیشه.

باید وقتی حس میکنیم یه چیز همیشه اتفاق میوفته یا هرگز اتفاق نمیوفته سعی کنیم آروم و منصفانه فکر کنیم و موارد نقضش به خاطر بیاریم

اینجوری فکر نمیکنیم:

من همیشه بدشانسی میارم

من هرگز موفق نمیشم

هیچ کس بر اساس لیاقت هاش به جایی نرسیده

همسر من همیشه گیر میده

دوست من همیشه منو نادیده میگیره

و...

خب دیگه حاضرین عزیز این جلسه مشاوره هم به پایان رسید هرچه سریعتر حق مشاوره هاتون به شماره حسابم واریز کنید و گرنه دیگه براتون کلاس آموزشی نمیزارم😂🤣