اینجا چراغی روشنه...💡

واقعا صبرم نیست برم سر یه کار دولتی و این کار خودم کنار بزارم

میدونین کار من کار خوبیه. خیلی مفیده برای جامعه و این خیلی خوشحالم میکنه.

مرتبط با رشته تحصیلیمه و خوشحالم که بعد اون همه درس خوندن میتونم از تخصص و مدرکم استفاده کنم‌

تو خونه کار میکنم و میتونم همزمان به بچه هام رسیدگی کنم و خونه و زندگی.

وقتی موقعیت مسافرت یا برنامه های اینچنینی پیش میاد مجبور نیستم یا کارم کنسل کنم و یا اون برنامه رو‌ و میتونم هر دوش باهم انجام بدم.

درامدم با توجه به ساعت کاریم بدک نیست

اما اما

اینکه با آدم‌هایی طرفم که شغل منو شغل نمیدونن اعصابم خورد میشه

مثلا همین معلما دیدید؟ چه بلوایی کردن حقوق اسفندشون دیر دادن؟ همه جا تو بوق و کرنا کردن آیدی ما جلوی زن و بچمون شرمنده شدیم شب عیدی و فلان و بمدان؟؟

یه عده از مشتریان من حقوق اسفندم هنوز ندادن یه عدشون هم دیر دادن و حتی عذرخواهی هم نکردن با اینکه بارها بهشون تاکید کردم پرداخت به موقع برای من مهمه!

خب بابا مرد حسابی شب عیده منم میخوام خرید کنم شاید جایی قسط داشته باشم شاید جایی چک داشته باشم چرا پول منو نمیدی؟ همین تو اگر حقوقت دیر بدن چقدر ناراحت میشی خب کار منم کاره دیگه منم رو اون پول حساب باز میکنم براش نقشه میکشم!

یا اینکه سیستم کاری من ماهیانه است یعنی من یه ماه متعهد میشم برای شما کار کنم این پولی شما به من میدی مال ماه فروردینه و فقط تو روزای تعطیل رسمی تعطیلیم. بعد میاد طرف میگه کار این ماه من از ۵ شروع شده اون چهار روزه قبلش من پول نمیدم! یا میگه میشه من از ۱۴ عید بیام شما هزینه نصفه ماه بگیری؟

خب بابا اولا که منم آدمم مثل همه کسایی که سرکار میرن روزای تعطیل رسمی حقمه کار نکنم. ثانیا سیستم ما ماهیانه است نمیشه مثلا به یه کارمند بگی نصف ماه اجباری نیا نصف حقوقتم نمیدیم که.

همین چیزا خستم میکنه

از کار نا امیدم میکنه

باعث میشه اون همه مزیت شغلم نبینم وفقط به فکر این باشم که یه کار بهتر پیدا کنم و این کار ول کنم.

خدایا تو بساز تو بسازی قشنگه